اقلیما

گوش کن ، جاده صدا میزند از دور قدمهای تو را.

چشم تو زینت تاریکی نیست.

پلک ها را بتکان،کفش به پا کن ،و بیا.

و بیا تا جا یی ، که پر ماه به انگشت تو هشدار دهد

و زمان روی کلوخی بنشیند با تو

و مزامیر شب اندام ترا،مثل یک قطعه ی اواز به خود

جذب کنند.

پارسایی ست در انجا که ترا خواهند گفت:

بهترین چیز رسیدن به نگاهی است که از حادثه ی عشق " تر " است.